Сачыненне на тэму “Птушка якая мне спадабалася”

Якая птушка вам знаёмая і любімая з самага дзяцінства? Гэта, вядома, бусел. На нашых дахах дамоў, або драўляных слупах побач з імі, яны ўюць свае масіўныя гнёзды, не баючыся блізкасці чалавека. Хіба хто-небудзь зможа пакрыўдзіць гэтых выдатных птушак?

Гледзячы ў неба прыжмуранымі вачыма ў якім ляціць бусел, яго лёгка можна прыняць за беласнежнае, якое нясе ветрам воблачка, настолькі бязважка плаўны і бязшумны яго палет.
Continue reading

Сачыненне на тэму “Мова ў маім жыцці”

Аб беларускай мове можна казаць бясконца, тым больш якую ролю яна адыгрывае ў маім жыцці, гэтаму спрыяе такія якасці беларускай мовы, як складанасць, аўтарытэт на сусветным узроўні, практычнасць, здольнасць да развіцця і многае іншае.

Калі б перад маім выбарам стала сітуацыя такога роду як, магчымасць з самага нараджэння ведаць англійскую ці беларускую мову, то я бы абраў беларускую, так як яна складзена ў вывучэнні, шматзначны і функцыянальны. А ўсе-ткі, якое значэнне мае беларуская мова для мяне? Безумоўна, яна займае асаблівае месца ў маім жыцці.
З ранняга дзяцінства (я сама гэта добра памятаю) дзядуля чытаў мне беларускія народныя казкі. Многія з іх я ўжо тады запомніла. А потым, ужо ў дашкольным узросце, я сама прачытала шмат кніг на беларускай мове. І гэта дазволіла мне добра засвоіць беларускую граматыку. А ў дзіцячым садзе я імкнулася ўдзельнічаць ва ўсіх конкурсах і лічылася вельмі развітым дзіцем. І ўсе дзякуючы веданню беларускай мовы!
Таксама мова выступае як неабходны інструмент зносін. Я ў дасканаласці валодаю двума мовамі і свабодна маю зносіны з сябрамі, з блізкімі і роднымі як на беларускай, так і на рускай мовах.
Мова гуляе немалаважную ролю і ва ўзроўні адукацыі. Усе мы рыхтуемся ў школе, да здачы адзінага дзяржаўнага іспыту. Беларуская мова з’яўляецца адным з прадметаў, па якім трэба будзе здаць экзамен. Акрамя школ, гэтую форму экзамену па беларускай мове выбіраюць у якасці ўступнага экзамену большасць Вну, сярэдніх спецыяльных навучальных устаноў. Якую б спецыяльнасць мы ні выбіралі, неабходна здаваць экзамен па беларускай мове.
Значэнне беларускай мовы ў маім жыцці я б параўнала са значэннем Радзімы для мяне. Як я не ўяўляю свайго жыцця без Радзімы, дык не ўяўляю яе без беларускай мовы. Беларуская мова – аснова ўсёй нашай духоўнай культуры, наш бясцэнны дар. Я многімёй абавязана. Яна дала мне магчымасць далучыцца да багатай, шматвяковай культуры, даведацца ўсе пра навакольнае жыццё. Я ўпэўненая, што беларуская мова дапаможа мне знайсці годнае месца ў дарослым жыцці.
Continue reading

Сачыненне на тэму “Кім быць і якім быць?”

Хтосці можа сказаць: так, яшчэ рана аб гэтым задумвацца, многае яшчэ зменіцца, аб чым яшчэ можна памарыць. Я не згодны з гэтым.
Выбіраючы прафесію, чалавек плануе ўсё сваё наступнае жыццё. Вядома, прафесію можна змяніць, але гэта часта звязана з стратай часу, стрэсам, жыццёвай бязладзіцай. Куды лепш, калі любімая прафесія выбрана і асвоена раз і назаўсёды. Чалавек, цалкам які аддае сябе ёй, можа разлічваць на матэрыяльную стабільнасць і поспех у жыцці.
Сучаснае грамадства змяніла свае патрабаванні да чалавека які працуе, незалежна ад яго прафесіі. Калі якіх-небудзь дваццаць гадоў назад дастаткова было проста наведваць сваё працоўнае месца, выконваючы не занадта цяжкія абавязкі, то сёння ўсе па-іншаму. Неабходна праяўляць не толькі прафесіяналізм, дысцыплінаванасць і акуратнасць, але і ўменне дакладна і хутка рэагаваць на змяненне сітуацыі, пралічваць магчымыя варыянты дзеянняў і многае іншае. Тут вялікую дапамогу аказвае валоданне персанальным кампутарам: практычна кожнаму, хто хоча дасягнуць поспеху ў прафесійнай сферы, неабходна веданне пачаткаў інфарматыкі. Выбіраючы сваю будучую прафесію, трэба памятаць і пра гэта.
Але не толькі дзелавітасць і прафесіяналізм робяць работніка каштоўным і патрэбным. Важныя яшчэ і чалавечыя якасці: камунікабельнасць, ветлівасць, дабрыня, міласэрнасць. Чалавек, надзелены гэтымі якасцямі, не рызыкуе страціць сябе ў струмені штодзенных дзелавых абавязкаў, страціць сваю індывідуальнасць, непаўторнасць. Бо праца – гэта не цяжар, а толькі абавязак сучаснага чалавека. І, выбіраючы будучую прафесію, трэба цвёрда памятаць: памылка тут непажаданая.

Сачыненне на тэму “Мой любімы пісьменнік Васіль Быкаў”

Рэдкі савецкі пісьменнік ганараваўся ў свой час такога прызнання ў краіне Саветаў, як Васіль Уладзіміравіч Быкаў. Яго творы былі перакладзены на шмат моў і знаходзілі водгук нават у краінах «народнай дэмакратыі». Часцей за ўсе па творах Быкава ва Усходняй Еўропе судзілі аб абліччы савецкага салдата-пераможцы, які прынес свету вызваленне ад карычневай чумы.
Васіль Быкаў – народны пісьменнік Беларусі, Герой Сацыялістычнай працы, лаўрэат Ленінскай, шматлікіх дзяржаўных і літаратурных прэмій. Ён у гады росквіту Савецкага Саюза ўяўляў сабой усю вялікую краіну, таму што ў яго творах бок аб бок ваююць з ворагам беларусы і рускія, якуты, і ўкраінцы – амаль усе прадстаўнікі шматнацыянальнага савецкага народа. У яго творах паказаны падзеі Вялікай Айчыннай вайны, нямецкая акупацыя, партызанскі рух у Беларусі, анатомія мужнасці і здрады, трагедыйныя індывідуальных лёсаў, адзначаных друкам агульнанароднай драмы ў кантэксце ўсей савецкай гісторыі.
Калі ўжо савецкаму народу і лёсам наканавана будзе навекі застацца ў сусветнай гісторыі, то гэта адбудзецца ў значнай меры дзякуючы выдатным творам Васіля Быкава, які сам у свой час быў на самай вяршыні славы ў былым СССР, апярэдзіўшы па чытацкім прыхільнасцям большасць савецкіх пісьменнікаў. Савецкі ўрад і ЦК. КПСС па вартасці ацанілі значнасць творчасці Быкава для выхавання савецкага чалавека і рашуча засцераглі пісьменніка ад шаленых і беспадстаўным крытыкі, якая ў БССР наладзіла сапраўднае цкаванне маладога творцы.
Continue reading

Сачыненне на тэму “Сацыальныя і маральныя праблемы ў сучаснай беларускай паэзіі”

Ёсць у айчынных пісьменнікаў моўная праблема. Творы Стывена Кінга, да прыкладу, прадаюцца па ўсім свеце праз Інтэрнэт. Але на англійскай мове размаўляе ўвесь свет. На беларускім жа кажуць толькі адзінкі. Так што будзь беларускі пісьменнік нават уладальнікам бліскучага, універсальнага таленту, усё роўна шанцаў на сусветную вядомасць у яго значна менш, чым у англамоўнага, да прыкладу, аўтара.
Велізарнай праблемай у раскрутцы паэзіі з’яўляецца яе элітарнасць. У тым сэнсе, што паэзія звычайна запатрабаваная інтэлектуальнай, духоўнай элітай любога грамадства. Але ў цэлым літаратура – гэта не забаўкі! Дэтэктывы, эротыка, жаночыя раманы – гэта не літаратура. Дэтэктыў, да прыкладу, трымаецца на нізкіх чалавечых пачуццях. У аснове любога дэтэктыва – зло, загана, а папулярнасць жанру заснавана на ўласцівым чалавеку нездаровага цікаўнасці да гэтых з’яў. Вось, да прыкладу, гуляе ў падземным пераходзе хлопец на гітары, спявае прыгожыя песні – і людзі абыякава праходзяць міма. А калі ў тым жа самым пераходзе бойка ці забойства – адразу столькі разявак набяжыць! Справа ў тым, што дабро, прыгажосць – гэта натуральны стан чалавека душ, а зло – стан ненатуральнае і таму выклікае цікавасць. Адлюстраваць дабро на тэатральных падмостках вельмі няпроста. А зло намаляваць – нічога не варта. Накінуць чорны плашч, прыляпіць рогі – і вось ен, дэман. Квінтэсенцыя зла. Столькі разнавіднасцяў масак зла стварылі сцэнарысты і рэжысеёры фільмаў жахаў! Дык вось, сапраўдная літаратура, тая ж паэзія, увасабляе ў жыццё няпростую задачу – кажа, нагадвае людзям аб прыгажосці іх душы, памнажае ў свеце дабро. А прыгожыя пачуцці – гэта прыгожы, добры погляд у свет. Гэта будаўніцтва, стварэнне прыгожага, добрага, высокодуховного свету будучыні – такога, у якім захацеў бы жыць кожны, у тым ліку і той, хто сення зачытваецца дэтэктывамі. І потым, бо так справы ідуць не «ўва ўсім свеце»! Чаму-то мы так для сябе вырашылі. У краінах Еўропы ў модзе сур’езныя аўтары, ні адзін вядучы універсітэт свету не адмовіўся ад вывучэння разгорнутага курсу паэзіі, а ў Францыі, да прыкладу, сустрэчу з рускімі пісьменнікамі не так даўно ладзілі на самым высокім узроўні два прэзыдэнты – Пуцін і Шырак.
Падзенне цікавасці моладзі да літаратуры прынята звязваць з развіццем новых тэхналогій, хоць гэта не так. Не існуе ніякага супрацьстаяння паміж высокімі тэхналогіямі і літаратурай. З аднаго боку, літаратура, паэзія – гэта пласт нацыянальнай культуры любой дзяржавы, тое, што будуць ведаць пра нас нашчадкі, тое, што застанецца ў стагоддзях, як бы ні развіваліся тэхналогіі. З іншай – гэта тое, на чым, як на падмурку, грунтуецца ўсе астатняе. У асноўным кіно – літаратура: сцэнар. У аснове тэатра – літаратура: п’еса. Эстрада – зноў літаратура: паэзія. Ды калі ўзяць той жа інтэрнэт, бадай, большая палова ўсіх сайтаў «сусветнай павуціны» прысвечаны літаратурным творам. Так як жа літаратура, паэзія, гэты вялізны пласт нацыянальнай культуры могуць стаць непатрэбнымі?! Адказ адзін – паэзія есць і будзе. І яна патрэбная нам, проста, трэба пісьменна падысці да гэтай праблемы з боку дзяржавы, і паэзія ў Беларусі ажыве, як і ў любой якая паважае сябе краіне.

Сачыненне на тэму “Мая любімая жывёла – сабака”

Я люблю ўсіх жывёл, але больш за ўсе мне падабаюцца сабакі. Сабака – гэта верны сябар чалавека. Я цалкам магу пагадзіцца з гэтым сцвярджэннем. Гэтыя жывёлы прыносяць радасць чалавеку, яны заўсёды гатовыя пагуляць з табой, і будзь то мячык, палка або костачка. Яны ахоўваюць сваю тэрыторыю ад старонніх і абараняюць сваіх гаспадароў. Сабакі адданыя свайму гаспадару, іх лёгка прыручыць і навучыць.
Continue reading

Сачыненне на тэму “Вобраз Лабановіча”

Праблематыка псіхасацяльнай ідэнфікацыі апісана у аповесці “У палескай глушы”. Пісьменнік прысвяціў гэты твор юнацтву. Галоўным героем аповесці з’яўляецца Андрэй Лабановіч. Іменна ён з’яўляецца носьбітам беларускай нівы, ён сее у беларускім народзе новыя ідэі.
Continue reading

Сачыненне на тэму “Ці патрэбна кніга ў век тэлебачання і камп’ютара”

XXI стагоддзе. Век касмічных хуткасцяў і камп’ютэрных тэхналогій, век, у якім кожны дзень максімальна насычаны рознага роду інфармацыяй, падзеямі, стрэсамі. І дзе знайсці чалавеку ціхае прыстанішча, каб памарыць, падумаць пра добрае і вечнае?

Не так даўно, у канцы мінулага стагоддзя, многія навукоўцы, аслепленыя велізарнымі магчымасцямі кіно, тэлебачання і камп’ютара, прагназавалі знікненне кніжнай культуры наогул. Для чаго, здаецца, кнігі з паперы, калі можна проста паглядзець фільм або нават усю нацыянальную бібліятэку запісаць на адзін крышталь. Так, магчымасці інфармацыйных тэхналогій сёння дасягнулі такіх вышынь, куды не зазіралі нават навуковыя фантасты. Але мне ўсе ж верыцца, што кнігі назаўседы застануцца вялікім набыткам чалавечай культуры.
Continue reading

Сачыненне на вольную тэму са складанымі сказамі.

Тэатр-гэта пэўнае месца,дзе можна зразумець,адчуць і ўбачыць шмат цікавага пра жыццё людзей,якія могуць паказаць нам на сцэне пасля ўзняцця куліс тыя людзі,якім важна ўсё гэта.Тэатр-гэта натоўпы гледачоў у час антракту,шум,вялікае фае,у якім і адкрываецца цудоўны свет мастацтва.У кожнага работніка тэатра ёсць сваё месца працы і свой кірунак у працы.Рэжысер адказвае за здымкі і працэс аднаўлення дзеянняў,якія адбываюцца ў тое ці іншае время.Прыгожым грымам на кожны дзень займаецца грымёр,які адказвае за кожны вобраз,створаны ім.Касцюмер стварае касцюмы,тыя самыя,без якіх не можа быць скончаны вобраз героя.І вядома ж,тэатр не можа існаваць без сваей трупы-пастаянных акцераў,якія папулярныя і вядомыя усім.Яны пастаянна ўдзельнічаюць у паказах многіх вядомых п’ес,культавых драммах і перадаюць нам сваю любоў і светаадчуванне на тыя ці іншыя падзеі нашага часу.Вялікія і яркія дэкарацыі,напоўненые людзьмі фае-усё гэта таксама частка любога тэатра. Як можна забыцца і такія словы як невялікі амфітэатр,ніжнюю частку ўзроўню глядацкай залы-партэр,над якім узвышаецца бельэтаж.Без гэтага не можа быць театра.На мой позірк  тэатр гэта школа,школа жыцця,дзе за кароткі час можна перажыць лёс вельмі многіх людзей і ,перажыўшы,зразумець што правільна,а што няма.

Сачыненне на тэму “Вецер”

Мала хто з нас можа сказаць, што любіць вецер. Ва ўяўленні адразу ўсплываюць карціны халоднага і золкага дня. Вецер здзімае з дрэў апошнія пажоўклыя лісце, а дождж барабаніць па дахах і карнізах. Ці нават горш – калі зімой лютая завея замятае дома і дарогі. Неба становіцца шэра-белым, і ледзь праступаюць сілуэты будынкаў. У такія дні марыш толькі аб хатняй выгодзе.
Але вецер бывае і іншым. У гарачы душны дзень няма нічога лепш, чым легкі парыў ветру. Ён прыносіць доўгачаканую прахалоду. А ўспомнім свежасць саланаватага марскога брызу. Адразу ўяўляеш сонечны дзень на пляжы і далекія крыкі чаек. Вецер калебліць марскую ваду, і яна б’ецца аб бераг пеннымі хвалямі. У стэпе вецер носіць па зямлі перакаці-поле і цягне ўніз высокія травы. Ён распаўсюджвае вакол духмяны водар стэпавых раслін.
Continue reading