Сачыненне на тэму “Узыход сонца”

Яшчэ ў раннім дзяцінстве даводзілася мне любавацца узыходам сонца. Вясновым раніцай, у святочны дзень, маці часам будзіла мяне, на руках падносіла да акна:

– Паглядзі, як сонца гуляе !

За стваламі старых ліп велізарны палымяны шар ўздымалася над прачнулася зямлёю. Здавалася, ён раздзімаўся, ззяў радасным святлом, гуляў, усміхаўся. Дзіцячая душа мая радавалася. На ўсё жыццё запомніўся мне твар маці, асветлены прамянямі ўзыходзячага сонца.
Continue reading

Сачыненне на тэму ” 9 Мая”

Ніхто не забыты, нішто не забыта.  Але колькі салдат засталося ляжаць у чужой зямлі, колькі прапала без вестак, колькі вярнулася дадому скалечанымі на ўсё жыццё. Колькі людзей пабывала ў палоне, перажыло прыніжэньне на акупаванай фашыстамі тэрыторыі! А колькі нявінных старых, жанчын, дзяцей было закатавана ў лагерах смерці. Таму доўгачаканы Дзень Перамогі – “гэта свята са слязамі на вачах ” . 9 мая 2014 года … У 69 раз прагрыміць над краінай салют Перамогі. Перамогі над самай жорсткай і жахлівай сілай – нямецка – фашысцкімі захопнікамі. Але чым далей па часе адыходзіць ад нас Вялікая Айчынная вайна, тым больш востра заклікае памяць да сябе, тым глыбей спасцігаем мы значэнне заваяванай крывёю Перамогі.
Continue reading

Сачыненне на тэму “Усё пачынаецца з кахання”

Тэма кахання невычэрпная. Кожны чалавек на працягу жыцця мае патрэбу ў каханні, чакае яе, імкнецца. Каханне перамагчы не можа ні страх, ні прагнасць, нішто.

Каханне – гэта імкненне да ідэалу. Калі чалавек улюбляецца, у любімым ён бачыць і шануе тое, чаго іншыя не бачаць і не шануюць. Таксама чалавек не заўважае недахопаў свайго каханага. Натхніўшыся ідэалам любові, людзі пішуць вершы, музыку, карціны. Ідэал любові ачышчае ад грубасці, пошласці, жорсткасці.
Continue reading

Сачыненне на тэму “Трывожнае шчасце”

Адным з самых значных твораў Шамякіна, які меў велізарны поспех у чытачоў, доўгія гады ўваходзіў ў школьную праграму, а часткова ўваходзіць і зараз, з’яляецца пенталогія « Трывожнае шчасце». Гэта шмат у чым аўтабіяграфічны раман, у якім апавядаецца пра партызанскі рух, аб цяжкай і небяспечнай баявой службе ў Мурманску, але галоўным чынам пра каханне, пра сяброўства, пра ўзаемаадносіны маладых людзей у гады суровых выпрабаванняў. Трэба сказаць, што першая аповесць з гэтага цыклу « Непаўторная вясна», дзе распавядаецца пра перадваеннай жыцця, карыстаецца нязменным поспехам  таму, што яна – пра першае каханне. А так ужо склалася, што ў беларускай літаратуры тэма вясны чалавечых адносін па – сапраўднаму мастацка і пранікнёна адлюстравана ў зусім нешматлікіх творах. І хоць у пачатку аповесці ваенныя падзеі яшчэ не закранаюцца, але ў ёй ужо паказана станаўленне тых рыс характару, якія дапамогуць у наступным выстаяць галоўным героям ва ўмовах прызвычайных абставінаў вайны на Крайняй Поўначы (Пётр Шапятовіча ) і фашысцкай акупацыі ( Саша Траянава ) . – Творчасць Івана Пятровіча ў асноўным прысвечана вайне, даваенным і пасляваеннага час , але час цячэ, змяняюцца жыццёвыя абставіны. А наколькі творы Івана Шамякіна могуць быць цікавыя сучаснаму чытачу, і асабліва моладзі, наколькі захоўваецца іх актуальнасць у наш час ?
Continue reading

Сачыненне на тэму “Тыповая сучасная гарадская кватэра”

Мая сям’я зусім нядаўна купіла кватэру ў новым, вельмі прыгожым, вышынным доме. Нам адразу спадабаўся вялікі, абсаджаны маладымі дрэўцамі, двор, поўны спартыўных трэнажораў, арэляў і фігурак казачных герояў.

Мая кватэра размешчаная на дзесятым паверсе, таму я заўсёды езджу на ліфце. Ён неадчувальна плаўна рухаецца уверх – уніз, развозячы сваіх пасажыраў. Вялікія, лесвічныя пляцоўкі чыстыя, а іх сцены абвешаны кашпо з разнастайнымі, павойнымі кветкамі.
Continue reading

Сачыненне на тэму “Простае шчасце людское”

Шчасце - што гэта? Кожны спрабуе знайсці сваё» шчасце, выпрабаваць імгненні шчасця, або быць шчаслівым вечна. Сацыёлагі праводзілі апытанне і высветлілі, што шчасце для кожнага чалавека – індывідуальна: хто-то бачыць шчасце ў яркім сонцы, для кагосьці шчасце ў дзецях, у сям’і, у новай сукенкі – у чым заўгодна!
Continue reading

Сачыненне на тэму ” Што такое мастацтва”

Мастацтва – гэта творчае асэнсаванне навакольнага свету таленавітым чалавекам. Плён гэтага асэнсавання належаць не толькі яго стваральнікам, а ўсяму чалавецтву, якое жыве на планеце Зямля. Несмяротныя выдатныя тварэнні старажытнагрэцкіх скульптараў і архітэктараў, фларэнтыйскіх мазаічных майстроў, Рафаэля і Мікеланджэла, Дантэ, Петраркі, Моцарта, Баха, Чайкоўскага. Дух захоплівае, калі стараешся розумам ахапіць усё, створанае геніямі, захаванне і працяг іх нашчадкамі і паслядоўнікамі. Зараз немагчыма ўявіць сабе, што нашу жыццё не суправаджала бы мастацтва, творчасць. Гэта ўтопія, якой, на шчасце, ніколі не наканавана ўвасобіцца ў жыццё. Дзе і калі б ні жыў чалавек, нават на світанку свайго развіцця, ён спрабаваў асэнсаваць навакольны яго свет, а значыць, імкнуўся зразумець і вобразна, даходліва перадаць атрыманыя веды наступным пакаленням. Так з’явіліся насценныя малюнкі ў пячорах – старажытных стойбішча чалавека. І гэта народжана не толькі жаданнем абараніць сваіх нашчадкаў ад пройдзеных ўжо продкамі памылак, а перадача прыгажосці і гармоніі свету, захапленне перад дасканалымі творамі прыроды. Continue reading

сачыненне аписанне мой пакой

Мой пакой

Неяк вечарам, калі не было чаго рабіць, а “ВК” ужо наскучыў, я, лежачы на ложку, чамусьці задумалася пра інтэр’ер майго пакоя. Даўно нічога не мянялася, усе неяк аднастайна і шэра, стала чамусьці  сумна. Але ж я чалавек не абыякавы. Хуценька ўстала, і зноў да інтэрнэта. Увяла пошук: дызайн пакоя. Колькі варыянтаў! Я нават і ўявіць не магла такога. Крыху супакоіўшыся, стала разважаць: які б дызайн пакоя выбрала я?
Continue reading

сачыненне апошні дзень восені

Апошні дзень восені

Спакойна  і разважна, як у зачараваным сне, ідзеш па вузенькай лясной сцяжынцы. Вакол абступаюць зяленыя елкі і сосны. Хоць колер і зялены, але нейкі цемны, сумны, здаецца, дрэвы ў чаканні чагосьці новага. Ага. Зразумела, чакаюць новыя белыя шубкі ад матухны-Зімы. Толькі яна недзе запазнілася. Апошні дзень восені, а сняжку яшчэ зусім не было. Толькі дождык калі-некалі пройдзе. Але сення дзень прыемны. Зрэдку выглядае сонейка. Хоць і мала грэе, але прыемна ласкае сваімі промнямі наваколле. А вось удалечыні віднеецца бярозавы гай. Беластволыя бярозкі стаяць без ніводнага лісточка ўжо, толькі галінкі спускаюцца сумна ўніз. Халаднавата ім вось так стаяць. Падыходжу да свайго любімага дрэўца, абдымаю беленькі стан сваей лясной сяброўкі, і так хораша становіцца на душы. Усе праблемы адразу зікаюць. Хочацца вось так стаяць і стаяць, слухаць размову дрэў і птушак, якія засталіся перазімаваць дома, лясных звяроў і проста шорахі. І раптам зусім блізка, на суседнім дрэве, я ўбачыла ваверку. Яна спакойна сядзела на галінцы дрэва і пазірала за мной. Я ўсміхнулася, стала размаўляць з ей, але звярок хуценька знік недзе ўверсе дрэва. Крыху адпачыўшы душой і целам каля любіміцы, я пайшла далей.
Continue reading

сачыненне апісанне знешнасці чалавека

Даўно вядома, што чалавека сустракаюць па адзенні, а вось праводзяць па розуме. І вось некалькі дзен таму я сустрэла ў горадзе былога знаёмага, лепш сказаць суседку па парце. Была вельмі ўражана знешнасцю сяброўкі. З ей мы вучыліся разам у 7 класе і не бачыліся мо гады са два.
Continue reading