Сачыненне на тэму “Ісці няходжаным полем”

Я жыву ў вялікім горадзе, але з ранніх гадоў мяне прыцягвала прырода. Таму летам я стараюся ездзіць да бабулі ў вёску. Там вельмі прыгожа, свежае паветра і нават сонца свеціць інакш. Па раніцах чуецца вясёлы свіст птушак, а па вечарах у цішыні разносіцца спеў цвыркуноў. Недалёка ад хаты працякае невялікая, але вельмі чыстая рачулка, а адразу за ёй пачынаецца лес.
Continue reading

Сачыненне на тэму”Што ёсць на свеце горш помсты” па твору “Магіла льва”

Помста існавала здаўна.Ланцуговая рэакцыя помсты з’яўляецца бясконцай. У свеце існуе шмат рэчаў, якія могуць прычыніць смерць каханаму чалавеку. Ёсць падзеі, якія цяжка перажыць. Помста – вострая. Яна дзівіць і ахвяру, і мсціўца, звязваючы іх назаўсёды, і смерць або знікненне аднаго не азначае спынення пакут іншага. Да помсце немагчыма прыстасавацца. На Усходзе кажуць: калі ты вырашыў помсціць, лепш рыхтуй адразу дзве труны.
Continue reading

Сачыненне на тэму “Вясёлка”

Летняя раніца расцяклася багатай расой па разгалістам лузе і накрыла яго шызай смугой глейкага туману. Малочна-ружавеючае неба святлела і напаўнялася пухнатымі шматкамі беласнежных аблокаў.

Паўдзенную спёку хутка змяніла свежасць раніцы і павісла паміж небам і зямлёй звонкая цішыня, якую часам перапыняў кароткі палёт чмяля ці трэль самотнага жаваранка, падаючы з нябесаў і заціхаючы у смарагдавай хвалі раскалыханай травы.
Здавалася, нішто не можа парушыць дадзеную ідылію, як раптам сярод яснага неба штосці завуркатала, забурчала і бухнула глухім гулам грому. За некалькі секунд паветраныя палярынка воблачнасці ператварыліся ў адну вялікую калматую хмару з надзьмутымі ветрам шчокамі і якая распаўзаецца па небе велізарнай кляксай. Першыя цяжкія кроплі дажджу гулка забілі па пругкім сцяблем травы,зачыніліся, кветкавыя бутоны.
Сарваўся  вецер, беснуясь, насіўся па лузе, рагочучы і прысвістваючы. Непрацяглы летні дождж скончыўся гэтак жа нечакана, як і пачаўся. Апалыя шчокі дажджавой хмары прарэзаў востры сонечны прамень і, у якім ўтварыўся пралом тут жа праціснулася палоўка сонейка. Паветра, напоўнены азонам, пераплятаючыся з залатым свячэннем, ператварылася ў сямікаляровую вясёлку, якая павісла над умытай лугам скрыняй -карамыслам.
Continue reading

Сачыненне на тэму “Свята Вялікдзень”

Вялікдзень звычайна адзначаецца не раней чацвертага красавіка і не пазней восьмага траўня. Існуе мноства звычаяў і правілаў, звязаных з святкаваннем Вялікадня. Некаторым з іх мы прытрымліваемся і ёння, некаторыя ўжо адышлі ў мінулае. Аднак немагчыма забыць тую невымоўную атмасферу радасці і весялосці, калі ўсе, ад малога да вялікага, збіраюцца на святочным набажэнстве, а затым паведамляюць адзін аднаму, што адбылося вялікае цуд: «Хрыстос Уваскрэс!»
Велікодныя святы доўжацца тыдзень. Кожны дзень гэтага тыдня завецца светлым у гонар свята Пасхі. Раней увесь тыдзень з званіц званілі званы, абвяшчаючы свету аб перамозе жыцця над смерцю. Адным з самых важных дзён гэтага тыдня з’яўляецца чацвер, які называецца чыстым, светлым, вялікім, гарачым. Чысты чацвер – гэта дзень вясновага ачышчэння ў нашых продкаў. Было прынята яшчэ да ўзыходу сонца чысціць двор, дом – усё павінна было быць чыстым і святочным. У садзе, і ў агародзе гаспадар збіраў леташнія лісце, пустазелле і падпальваў, «каб ачысціць зямлю ад марозу, смерці і усякай нечысці». У Вялікі чацвер у першы раз стрыглі немаўлятаў, у якіх са дня нараджэння валасы яшчэ не стрыгліся.
У гэты ж дзень гаспадыні рыхтавалі соль для велікоднага стала. Яны загортвалі ў анучку і клалі ў печ, калі анучка перегорала, соль збіралі і захоўвалі да нядзелі. Перажжонная ў Вялікі чацвер соль лічылася гаючай, якая дапамагае як людзям, так і скаціне, у асаблівасці ж прыдатнай для таго, каб прысоліць пасля Святой заутрэні першыя велікодныя яйкі. Лічылася, што ў Вялікі чацвер Гасподзь нябачна бласлаўляў хлеб, які падаваўся да абеду. Крошкі гэтага хлеба старанна збіралі і захоўвалі як святыню, прыдатную і карысную да ўжывання ў час хваробы. У Страсную пятніцу пякуць вялікадня. Мая бабуля пячэ вялікдзень па старадаўнім рэцэпце, які дастаўся ёй ад бабулі.
Continue reading

Сачыненне на тэму “Што я ведаю пра вайну”

Беларусь! Радзіма! Як шмат значаць гэтыя словы для кожнага беларускага чалавека. Колькі вершаў і песень прысвечана краіне, колькі кніг напісана пра подзвігі беларускага народа! Гісторыя захоўвае памяць аб людзях, якія ўчынілі ў сваім жыцці многа добрых і слаўных спраў. Мы ўдзячныя сваім продкам за тое, што яны збераглі нашу Радзіму.
Шмат войнаў давялося перажыць нашай краіне. Але нікому не ўдалося зламаць гонар беларускага чалавека. Амаль 240 гадоў Русь была пад ярмом Залатой Арды. Злосна гаспадарылі татара-манголы на нашай зямлі, спусташаючы княства, знішчаючы выдатныя гарады. Але надышоў дзень, калі маскоўскі князь Дзмітрый Данскі аб’яднаў усіх для барацьбы за агульнае дабро. Увесь рускі народ падняўся на абарону сваей зямлі і навечна ўпісаў у гісторыю залатымі літарамі Кулікоўскую бітву, калі Русь вызвалілася ад ганебнага рабства.
Задумаў польскі кароль далучыць Маскву да сваіх валадарстваў. Але расейцы не змаглі з гэтым прыклад, сталі збіраць сродкі для войска. Прыклад падаў гандлёвы чалавек Кузьма Мінін. І пад правадырствам князя Дзмітрыя Пажарскага вораг быў выгнаны.
Continue reading

Сачыненне на тэму “Дзень Перамогі”

З ранняга дзяцінства мне запомніліся ўрачыстыя парады, якія дэманстраваліся па тэлебачанні 9 Мая. Стройныя прастакутнікі войскаў, асобы сівых генералаў, крыкі «ура!», ўрачыстыя песні, звон медалеў і ордэнаў, кветкі ў руках ветэранаў Вялікай Айчыннай вайны і асобы гэтых пажылых людзей, на якіх адначасова можна было прачытаць і радасць, і гонар, і боль, і сум…
Вядома ж, тады я не магла зразумець усяго і ўспрымала тое, што адбываецца проста як свята. Тым больш што ў нашым доме ў гэты дзень збіралася за святочным сталом уся сям’я, дарослыя віншавалі адзін аднаго, вялі ажыўленыя гутаркі. І казалі нам, што гэта – гістарычны дзень, які мы павінны запомніць на ўсё жыццё. А тыя сівыя людзі, абчэпленыя ордэнамі і медалямі, – сапраўдныя героі, якія абаранілі нашу краіну ад фашысцкіх захопнікаў і падарылі нам шчаслівае, мірнае жыццё. І мы памяталі… Хоць да канца не разумелі, чаму ў гэты святочны дзень на вачах нашых бабуль і дзядуляў з’яўляюцца слёзы. Але з кожным годам усё радзей і карацей сталі падобныя парады. І амаль перасталі паказваць. А тых, хто быў сведкам або ўдзеле ком гэтых вялікіх гістарычных падзей, становіцца ўсе менш да менш. Так што ж – забылі, не памятаюць, не разумеюць?!! Але гісторыі ніколі не дае аб сабе забыць. Яна жыве ў сэрцах, у творах вялікіх пісьменнікаў і паэтаў. І наша пакаленне мае магчымасць знаёміцца з усімі дэталямі таго страшнага часу на старонках твораў Ю. Бондарава, В. Быкава, К. Сіманава, М. Шолахава, А. Твардоўскага, К. Вараб’ева, А. Салжаніцына інш.
Continue reading

Сачыненне на тэму “Хлеб”

«Хлеб усяму галава» – абвяшчае народная мудрасць. Няма іншага прадукту, які б пры штодзенным ужыванні на працягу ўсяго жыцця ніколі не дакучае чалавеку. Вялікае дабро – мець кожны дзень на стале хлеб. Ніхто не стане з гэтым спрачацца. Без хлеба цяжка ўявіць сабе сняданак, абед або вячэру, загарадную прагулку ў выхадны дзень, паездку на рыбалку ці па грыбы ці, скажам, далёкае падарожжа… Хлеб заўсёды і ўсюды спадарожнічае нам.
Continue reading

Сачыненне па твору “Людзі на балоце”

Першым жа ў шэрагу буйнейшых беларускіх мастакоў пасляваеннага перыяду англійскі прафесар паставіў Івана Мележа, годнага прадаўжальніка «справы Кузьмы Чорнага». Назваўшы выхад рамана «Людзі на балоце» «сапраўднай падзеяй найвялікшай значымасці. Арнольд  Макмілін адзначаў: «Як твор вялікай арыгінальнасці і мастацкага майстэрства гэты раман займае асаблівае месца і нагадвае, бадай, мастацтва Л, Талстога». І яшчэ: «Энцыклапедычны па ахопе падзей, з натуральным, ціхім, арганічна развіваючымся сюжэтам, – гэты раман прасякнуты шмат ідэямі, характарамі і спалучае ў сабе псіхалагічную і філасофскую праніклівасць з вяліка-ляпны рэалістычнай манерай апавядання».
Continue reading

Сачыненне на тэму “Геніяльнасць”

Геніяльнасць – гранічна дапушчальная дэманстрацыя творчага патэнцыялу асобы.
Традыцыйна выяўляецца ў новых і унікальных творах, з спазненнем прызнаюцца “шэдэўрамі”.
Часам геніяльнасць тлумачаць новым і нечаканым метадалагічным падыходам да творчаму працэсу. Людзі заўсёды цягнуліся да сваіхсупляменнікаў, якія валодаюць харызмай і пэўным талентам у той ці іншай сферы. Менавіта таму нас прыцягвае ўсе, што звязана з людзьмі кіно, мастацтва, спорту і палітыкі. Таленавітасць недалёка абароніць ад геніяльнасці. Проста таленавітых людзей некалькі больш, чым праўду геніяльных. Навукоўцы вось ужо шмат гадоў спрабуюць раскрыць таямніцу геніяльнасці і растлумачыць свеце феномен Моцартаў, Да вінчы і Эйнштэйна.
Continue reading

Сачыненне на тэму “Мая любімая вуліца”

Мая вуліца, бягучы звілістай стужкай на ўскраіне горада, у любы час года была дзіўна маляўнічай і любімай усімі жыхарамі майго любімага горада.

Ранні прыход вясны, уласцівы паўднёвай шыраты, ужо ў пачатку сакавіка брыняе сакавітымі ныркамі і радуе першымі пралескамі ў кветніках прыватных дамоў. Прасоўваючыся бліжэй да цэнтра горада, вуліца станавілася ўсе шырэй і сучасней. Вышынныя дамы, супермаркет і гарадскі парк змянялі адзін аднаго, пастаянна цешачы вока сваей чысціней.
Імклівае красаванне вясны незаўважна перацякае ў лета – гарачае і яркае, ад якога палыхае пякучай спекай. Густыя кроны садоў, нібы рэшата-парасоны, прапускалі праз сябе пучкі сонечных прамянеў, астуджаючы іх і дорачы мінакам прыемную цень. Мая вуліца прыцягвала жыхароў горада сваей дзіўнай прахалодай і духмянасцю кветкавых клумбаў. Сінеючая удалечыні палоска лімана, нібы запрашала, стомленых спёкай, гараджан спусціцца да яе, каб дакрануцца да разгарачаных далонек пеністай шапкі прыбою.
Continue reading