Сачыненне на тэму ” Лес летняй парой”

...

У летнюю пару ў лесе стаіць сапраўдная мілата. Дрэвы апранутыя ў ярка-зялёнае ўбранне, мяккая трава сцелецца па зямлі. Паветра напоена пахам траў і разагрэтай сонцам драўніны. А калі апынуцца ў лесе ранняй раніцай, можна назіраць, як на траву выпадае свежая раса, як распускаецца мноства лясных кветак.

Лета – ягадная пара ў лесе. Суніца, чарніцы, чарнаплодная рабіна, лясная маліна і іншыя карысныя дары прыроды чакаюць таго, хто не залянуецца і прыйдзе ў лес з кошыкам. Галоўнае – трэба разбірацца ў ягадах, каб не набраць у кошык неядомых. Таму ўлетку ў лес лепш хадзіць з дарослымі і дасведчанымі людзьмі, як і за грыбамі восенню.

Летам у лесе кіпіць жыццё. Па травінкам ходзяць казюлькі, у паветры гудуць дзікія лясныя пчолы. Ў гушчары нельга прайсці, не заблытаўшыся ў клейкай павуціне. Гэта павукі палююць, раскідваючы пуціну паміж кустамі і дрэвамі.

А па ствале старога дрэва бегаюць ланцужком мурашкі, нясуць да сабе дадому якую-то мікраскапічную ежу. У лістоце дрэвах ціўкаюць птушкі-дразды, сініцы, салаўі, пліскі і іншыя. У іх гарачая пара: яны ловяць насякомых, кормяць ненажэрных птушанят у гнёздах.

Вось мільганула за кустом і прапала. Як быццам куст ссунуўся з месца і ўцек! Гэта заяц-русак, замаскіраваны пад колеру летняга лесу. А калі з дрэва на галаву пасыпаліся арэхавая шалупіна або капялюшыкі жалудоў, значыць, гэта запаслівая вавёрка рыхтуе сабе тайнічок з ежай. Хоць да зімы яшчэ далёка, усе лясныя жыхары ўжо летам рыхтуюцца да яе. Яны робяць запасы ежы і нагульваць тлушч, карыстаючыся гадовым ізабіллем..Лета

! Летнія канікулы! Летняя свабода! Што рабіць летам? Вядома ж, ехаць на лецішча, у вёску, бліжэй да прыроды, бліжэй да лесу. Як прыемныя прагулкі па летнім лесе. Па лесе ісці трэба ціха і слухаць. Тады можна шмат выдатных гукаў пачуць, якіх у гарадскім шуме ніколі не бывае. Напрыклад, дзяцел пачне стукаць-дзяўбці. Ці зязюля закукуе. Або жабы на балоце квакаюць. Калі ёсць у лесе багністае месца, то лепш да іх не падыходзіць. А размясціцца прывалам на прыгожай сухой палянцы дзе-небудзь недалёка ад ручая. Нягледзячы на тое, што горача, вада ў ручаі можа апынуцца даволі халоднай, так што не спяшайся адразу купацца ў ім, паспрабуй вадзіцу рукой.

Ідзеш па лесе – не марудзь, напружваў зрок: у добрым лесе і ягады, і грыбы ёсць. Трэба толькі ўмець іх убачыць. Бывае, грыб вырасце на бачным месцы і проста крычыць сваім выглядам: “Вось ён я! Бярыце мяне, хапайце!” Сам чырвоны, на капялюшыку беленькія кропкі. Здалёк яго бачна: мухамор. А каб добры грыб знайсці, трэба пастарацца. Уважліва аглядаць траву каля бяроз, каб запрыкмеціць цёмна-карычневую аксамітавую шлапку чырвонагаловікі. Не прапускаць мохавай купіны каля дубоў і соснаў, каб праверыць, ці белы грыб. Дабрацца да маліны і ажыны таксама няпроста – гэта ж калючыя хмызнякі, так што загадзя трэба апранаць кашулю з доўгім рукавом Лес у летні час самы прыгожы і чысты.

...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


9 − = five

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>