Сачыненне на тэму “Майскі дзень”

...

Надыходзіць вясна, усё навокал ажывае, квітнее і пахне. Самы прыгожы месяц вясны гэта май, так як прырода ўжо пахне зелянінай. Майскі дзень асабліва прыгожы; чыстае блакітнае неба над галавой, лёгкі ветрык, свежае паветра і смарагдавыя дрэвы.

У майскі дзень трэба пастарацца ўлавіць імгненне вясны, якая праходзіць вельмі хутка, і атрымаць асалоду гэтым імгненнем, ўвабраць у сябе усю красу гэтага дня.

Шпацыруючы па вуліцы майскім днём атрымліваеш велізарнае задавальненне ад навакольнага свету. Усё знаходзіцца ў руху: птушкі ўюць гнезды, распускаюцца кветкі, цягнецца да святла трава, прачынаюцца ад сну дрэвы, вецер ганяе белыя і пухнатыя аблокі. Прырода ажыла і святкуе гэта ва ўсей сваей красе.

Як прыемна выйсці майскім вечарам на вуліцу і паслухаць спевы салаўёў. Яны быццам спяваюць пра тое, што прыйшла вясна, прынесла з сабой цяпло і радасць. Асабліва прыгожа майскім вечарам у вёсцы, калі праплывае бэзавы туман, раздаецца ў далі малінавы звон, пунсовы заход размалёўвае гарызонт, і ад ўсяго гэтага душа напаўняецца незвычайнымі эмоцыямі. Так хочацца захаваць усе гэтую прыгажосць, каб кожны раз напаўняць сябе незвычайнымі пачуццямі. Хораша, як вельмі прыгожа!!.. З першых жа секунд пачуцці і эмоцыі перапаўняюць, міжволі ўяўляеш тыя самыя карціны, якія апісваюць паэты ў вершах! .
Вясна! Яе прыход.. . Хочацца з непаўторнай пяшчотай і беражлівасцю перадаць усю прыгажосць, усёезвычайнае гэтага моманту!
Але, у той жа час, вясновую кропель, раставанне снегу, раўчукі адталай вады, як – быццам вязаны з сумам. . Так, надыход вясны выклікае адчуванне нейкага пачатку, нараджэння новага жыцця, ужо гучыць вясновая кропель, але, як – быццам шкада і снег, белы і пухнаты, які ператвараецца ў адталую ваду. І ледзяшы, якая ляціць «з зімы ў вясну»… Здаецца, што прыход вясны выклікае ў адчуванне не пачала чаго-тое, а канца.. . Хочацца ўтрымаць час…
Але вернемся трохі ад цяжкіх думак у прыгажосць прыроды. Што б не здаралася на Зямлі, але вясна ідзе! Сонца – свеціць! Вось гэта імкненне да Жыцця праз усе нягоды!
За акном хмурнае раніца, але ўсе роўна яно не такое давячае, як у лютым.
Выйдзеш вось цяпер на вуліцу, а там пахне вясной, пахне маем, кветкамі, майскімі святамі.
Тут усё жывое, усё, што дыхае і спявае. Так і здаецца, што кожная травінка і лісцік тут ажываюць, радуюцца прыходу вясны, і «трывожыць фіранку ветрык» , і неба, у якое «аднойчы акуняцеся і захлябнецесь ім назаўсёды» , усё-усё жыве прыходам вясны, жыве майскім, цёплым, красуючым днём.

...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


+ four = 10

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>