Сачыненне на тэму «Ефрасіння Полацкая»

Прыпадобную Ефрасінню Полацкую сённяшнія даследчыкі называюць першай асветніцай Беларусі, таму, што менавіта яна на світанку адукацыі беларускай дзяржавы паказала беларускаму народу шлях духоўнага развіцця, прапагандавала вечныя хрысціянскія каштоўнасці .

У тыя часы дзяцінства было карацей, чым цяпер. Абмінула княжацкай дачкі 12 гадоў — пара гатавацца да шлюбу. Тым больш вестка пра тое, што ў  полацкага князя  расце прыгожая,  набожная  і мудрая дачка, разышлася далёка за межамі полацкай зямлі. У Полацк з усіх канцоў Русі Кіеўскай прыскакалі розныя сваты. І бачачы, што гэта сватаўство прыносіць яго каханай дачцэ адну горыч і слезы,  полацкі князь гаварыў ціха, праводзячы далекіх гасцей, што князёўна маладая і доўгі час князь не стане няволіць яе, але, у рэшце рэшт, ён вымушаны быў праз хуткі час саступіць. Дзяўчынцы выбралі ў жаніхі сына багатага валадара. Князёўна   Ефрасіння рыхтавала паціху пасаг, князь Святаслаў прыкідваў у вуме выгады ад шлюбу. Для Прадславы адкрывалася звычайная для жанчыны яе кола — лёс : нараджэнне і выхаванне дзяцей, клопаты, чаканне мужа з паходу або палявання. Пачуўшы, што яе гатовяць к шлюбу з чужаком, Прадслава таемна сышла з бацькоўскага дома ў манастыр, каб пастрыгчы свае валасы і стаць манашкай. Князёўна не хацела дажа слухаць, і не згаджалася аддаць сябе ў шлюб зямным смяротнаму мужу, бо унявесціла сябе несмяротнай жаніху нябеснаму — Госпаду Ісуса Хрыста. Усе думкі яе былі скіраваныя да Бога. Ігуменняй жаночага манастыра была яе цётка. Выслухаўшы пляменніцу, і бачачы юны ўзрост і квітнеючую прыгажосць яе, а таксама баючыся гневу брата свайго Святаслава, цётка спачатку спрабуе адгаварыць Прадславу. Але натыкнуўшыся на яе непахісную волю і цвёрды намер, вырашыла саступіць .

Гэта была не толькі любоў да Бога, а жаданне стаць хрыстовай нявестай. Ефрасіння пераступіла парог манастыра не столькі для таго, каб цалкам праводзіць у малітвах і пасадах, а таксама пакорліва ўдзельнічаць у манастырскіх працах, але каб цалкам прысвяціць сябе навуковай і асветніцкай працы, каб дасканала авалодаць мудрасцю кнігі і перадаць мудрасць іншым людзям. Гэты занятак захапляла яе з ранняга дзяцінства, і манастыр у той час быў адзіным сродкам для ажыццяўлення гэтай мэты.

Таму ўчынак юнай князёўны ня варта тлумачыць матывамі рэлігійнага фанатызм . На гэты крок яе падштурхнула і поўная адсутнасць магчымасці ў той час для адоранай дзяўчыны займацца разумовай працай, навуковай і асветніцкай дзейнасцю. Іншыя шляхі для гэтага, акрамя манастыра, у той час, калі нават элементарная пісьменнасць сярод жанчын лічылася залішняй, проста не існавала. І гэты адзіны шлях без вагання, цалкам адмовіўшыся ад жыццевага асабістага шчасця, абрала першая беларуская жанчына — асветнік.

 



Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Добавить комментарий


8 − один =

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!:

Adblock detector