Сачыненне на тэму “Бярозавы гай”

...

Лета. Такая цудоўная пара! Я вельмі люблю летам пабываць у лесе, падыхаць чыстым лясным паветрам. Дзе я жыву, там у нас змяшаны лес. А зараз я ў гасцях у бабулі. Тут адны толькі бярозавыя гаі! Яны так адрозніваюцца ад лесу, дзе растуць сосны, елкі, асіны….Так светла ў гаі, быццам ты дзе-то ў святліцай! Белыя ствалы бяроз роўныя, дакладна свечкі. Шаўкавістая зеляніна шамаціць на легкім ветры, хаваючы ў сваей лістоце шматлікіх птах. Адусюль чуецца іх спевы, цырыканнем, шчабятанне. Пад бярозамі трава і розныя кветкі, якія дзе – нідзе трапляюцца кусцікі суніцы. У адным месцы бярозкі сабраліся кружком, як быццам водзяць карагод. Усе яны стройныя і тонкія, як табар маладзенькай дзяўчыны, накінуўшую на сябе зяленую карункаваю хустку. Паміж бярозкамі нізінка, а ў ёй кусты парэчкі. Тут трошкі пахне сырасцю.Гляжу па баках: паміж ствалоў усё відаць далёка-далёка, справа гай распасціраецца далей, а злева ўдалечыні бачны супрацьлеглы бераг нешырокай ракі. Мне зусім не страшна, хаця я тут упершыню. Чаму-то вельмі заспакаяльна, як-то па-беларуску гасцінна адчуваеш сябе ў бярозавым гаі. Мне здаецца ўсе, хто жыве побач з цудоўнымі стройнымі бярозкамі, проста вельмі любяць гэта далікатнае дрэўца! І праўда – што можа быць выдатней бярозавага гая?

...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


two − 1 =

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>