Сачыненне на тэму “Беражыце прыроду”

...

Кожны з нас з’яўляецца неад’емнай часткай прыроды. Нам падабацца назіраць за першай кропелью, за першым снегам, за восеньскім лістападам, Аднак усё часцей мы забываем, што ўся гэтая прыгажосць вельмі залежыць ад нас, ад таго, як мы да яе ставімся. Бо ўсяго гэтага не будзе, калі людзі не перастануць ператвараць нашу планету ў вялікую смеццевую звалку.

Так, мы чакаем вясны, але ж увесну растае снег, выстаўляючы напаказ усё тое, што людзі кідалі ў яго, думаючы, што гэта не страшна, гэтага ніхто не ўбачыць. Але мы бачым. Гэта бачаць усе, калі снег ужо сышоў, а першая зеляніна не ў стане схаваць усё гэты смецце. Мы павінны ставіцца да навакольнай прыродзе, так, як ставімся да ўласнага дому, але ж дома мы не кідаем непатрэбныя рэчы на падлогу.

Важна берагчы прыроду, бо нам трэба будзе перадаць гэты свет нашым дзецям, якія павінны ўбачыць яго такім, якім бачым яго мы. Для іх свет павінен быць чыстым. У ім не павінна быць смеццевых пакетаў, валяючыхся ўздоўж дарог. Яны не павінны бачыць піўных бутэлек, якія стаяць на кожным куце. Нашы дзеці павінны вучыцца ў нас захоўваць гэты свет, пераймаючы ў нас карысную звычку – не смеціць. Калі яны гэтаму навучацца, то ў сваю чаргу паспрабуюць перадаць ўжо іх дзецям той свет, які ім паказалі мы.С павагай трэба ставіцца не толькі да гарадской прыроды, але і да лясоў. Адпраўляючыся на адпачынак у суседні лес, мы наўрад ці ўзрадуемся, убачыўшы там замест цудоўных кветак жудасныя пластыкавыя бутэлькі, выкінутыя нядбайнымі турыстамі. Тым больш пластык, як усім вядома, застаецца ў зямлі доўгія гады і не гніе. Лесу павінны радаваць нас магутнымі дрэвамі, духмянымі раслінамі, чыстай вадой, чурчэннем ручаёў, а не засмучаць гарамі смецця, Свежае і чыстае паветра, крышталевая вада ў рэках, блакітнае мора, густыя і зяленыя лясы і лугі – цяжка пералічыць усе прыродныя прыгажосці, якія дораць чалавеку сваю гаючую сілу, гармонію і суцяшэннем. На жаль, сёння ўсе гэтыя неацэнныя даброты знаходзяцца ў дастаткова сур’ёзнай небяспекі, якая доўгія гады спела і стваралася няўдзячным чалавецтвам.

Звычка да бязлітаснай эксплуатацыі прыроды, бяздумны і сквапныя выкарыстанне яе рэсурсаў могуць прывесці да ўсеабдымнай катастрофе, якая назаўсёды паглыне ўсе лепшае, што есць на зямлі.

Да шчасця, сення шматлікія таварыства аховы прыроды з гатоўнасцю прымаюць на сябе клопату аб навакольным асяроддзі, адкрыта змагаючыся з тымі, хто замахваецца на яе цнатлівую чысціню. У нашы дні многія прадпрыемствы імкнуцца пераходзіць на больш зберагалыя для прыроды і энергазберагальныя рэжымы працы, што істотна знізіць небяспеку ўсялякіх забруджванняў.

Аднак гэта зусім не азначае, што роля кожнага чалавека ў справе абароны прыроды грэбліва малая. Наадварот, чысціня роднага краю – гэта, у першую чаргу, дасягненне кожнага яго жыхара. І разводзячы вогнішчы або раскідваючы смецце, не варта чакаць, што наступствы гэтага шкоды будуць ліквідаваны якімі-небудзь цудоўнымі сіламі ці агульнымі намаганнямі буйных міжнародных арганізацый. Не варта наракаць на загазаваныя паветра і забруджаныя зяленыя рэкрэацыі, імкнучыся пры гэтым самаўхіліцца ад гэтых праблем. Бо ахова прыроды – гэта справа ўсіх і кожнага ў асобнасці, і жаданы парадак варта, перш за ўсе, пачынаць з самога сябе.

І тады матчына дабрыня прыроды зноў заключыць чалавека ў свае шчодрыя абдымкі, ад душы адорваючы яго усімі сваімі дабротамі. І да гэтага дня мы зможам дайсці толькі агульнымі намаганнямі, сумленнай працай. Давайце берагчы прыроду, бо яна так ад нас залежыць!

...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


+ four = 5

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>