Сачыненне на тэму ” Як я правяла лета”

...

Лета праляцела хутка, але не гледзячы на гэта, яно пакінула масу незабыўных уражанняў.

У ліпені мне пашчасціла паехаць у лагер пад назвай “Рускі лес”. Гэты лагер знаходзіцца на ўскраіне леса. Прыехаўшы туды я адразу ж заўважыла велічную прыгажосць дрэў, пышнае спевы птушак, стракатанне насекомых. Лес быццам дыхаў і хвойны пах адчуваўся з кожным уздыхам.Так б хацелася ўзяць палатно і пэндзаль у рукі, намаляваць гэта хараство прыроды. Як прыемна ісці па сцежцы і забываючы пра ўсё, растварацца ў таямнічай прыгажосці леса. Гэты ўспаміны я схаваю глыбока ў сэрцы, каб данесці іх да наступнага лета, а можа быць захаваць на ўсё жыццё.

Першыя дні ў лагеры былі даволі цяжкімі з-за графіка, але пераадолець усё гэта мне дапамаглі мае новыя сябры. Кожны  дзень у нас былі цікавыя конкурсы і вясёлыя гульні. Гэтыя заданні ўсім нам у першым атрадзе дапамаглі зблізіцца, стаць згуртаванай камандай і дружнай ” сям’ёй “. У адзін цудоўны дзень нам далі заданне на конкурс ” Запалі сваю зорку “. Важатым трэба было вызначыць, ці ёсць у гэтай сферы (напрыклад – спевы) талент у дзіцяці.

Пры ўсёй сваёй сціпласці і боязі сцэн , я б ніколі не паказала сваё прыхільнасць да спеваў . Спевы – гэта вакальнае мастацтва і зносіны, у якім ёсць і душэўнасць, і самавыяўленне, гармонія музыкі і голоса. Па гэтаму я абрала спевы  але як бы я ні хацела заспяваць, я думала , што не змагу перамагчы свой ​​страх. Але адзін вельмі добры чалавек сказаў мне : “Не трэба слухаць меркаванне іншых, будзь ўпэўненая ў сваіх сілах і ведай, што ў цябе ўсё атрымаецца”. Гэтым выдатным чалавекам была мая лепшая сяброўка.Да шчасця яна ўмела граць на гітары, а я спяваць песні, вядома, не для ўсіх зразумелай мове – японскай.

І вось наступіў доўгачаканы дзень, калі я павінна была праспяваць песеньку пад назвай ” Томадачы ” – сябры. На канцэрце мы разам зрабілі фурор. Было вельмі прыемна чуць апладысменты з боку слухачоў. Я была вельмі ўдзячная сяброўцы за праведзеную работу. Усе гэтыя падзеі на доўга запомняцца мне .

У адзін выдатны сонечны дзень сёмага жніўня, нам усім прыйшлося развітацца адзін з другім. Мне было вельмі цяжка расставацца з усімі, я так прывыкла да гэтага лесу. Мы паабяцалі вярнуцца сюды на наступны год. Дзесьці ў глыбіні душы я разумела, мы ўсе разумелі, што гэта ўжо апошні раз, як мы бачым усімі любімы лагер “Рускі лес”.

...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


4 − = three

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>