Сачыненне па п’есе “Вечар”

...

 

У неперспектыўнай маленькай вёсачцы засталіся тры старых чалавека – Васіль Мульцік, Ганна і Мікіта Гастрыт. Жыццё ў іх было неаднолькавае, але цяжкое. Ганна ўсё сваё жыццё працавала на зямлі, не ведаючы, што такое адпачынак, свята і радасць. У годы вайны ёй давадзілася гарэць ў роднай хаце, ляжаць пад грымучымі бомбамі. І страшэнным горам для яе было – захаваць адзін за другім сваіх любых траіх дзяцей. Чацверты сын хоць і жывы, але яго лёс дрэнны- знаходзіцца ў турме. Не злуецца Ганна на жыццё, толькі ў яе думах круцяцца словы, для чаго было жыць, каб нічога не пакінуць пасля сябе.

Мульцік наглядзеўся страху за час вайны: быў прыколаты рукамі к крыжу, быў у палоне ў немцаў, потым адммарозіў сабе ногі. Затым яго паранілі два разы, а ўдабавак к гэтаму, пазней яго кантузіла некалькі раз. Вайна забрала у яго двух дзяцей, памёрла жонка, пасля злоснага Пяруна гарэла яго хата. Але гора не зламала Мульціка, ён дарыў сваю цеплыню ўсім людзям, быў добрым.
Дудараў у вобразах Ганны і Васіля раскрыў прыродную мудрасць, пачууці чалавека. П’еса не толькі прасякнута лірычнасцю, але і цёплым гумарам.

...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


− six = 2

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>