Водгук па аповесці “Адзін лапаць адзін чунь”

...

У аповесці “Адзін лапаць, адзін чунь” апісваецца старонка жыцця народа, якая кранае болем чалавечае сэрца. Дарослых і малых хвалюе адно пытанне чаму існуе такая у свеце бойня. Па якой прычыне людзям так цяжка жыць, у чым іх віна, чым змог просты мірны селянін пакрыўдзіць Бога, за што яму такое каранне. Аднак няма у гэтай аповесці кулямётных чэргаў і грукату танкаў, няма параненых і забітых людзей, але людзі напоўнены горам за тых, каго не абыйшла вайна, зачапіла сваім балючым, далёкім рэхам. І гэма мы бачым у занесенай снегам вясковай хаце, тут гора адгукнулася своеасабліва.

Іванка марыць каб дзед зрабіў яму чуні, бо няма чаго насіць бедалагу. Любіць ён свайго дзеда за за дабрату і шчырасць, бяскрыўднасць і чалавечнасць, прастату і розум.Роздум дзеда Міхалкі напоўнены думкамі пра чалавесы лёс, жыццё на зямлі. Ён напраўляе свае  словы да Бога, ён шукае праўду для не вінаватых ні ўчым людзей.

У даннай аповесці пісьменнік паставіў задачу прымірыць вёску і горад, найсці родныя карані.

...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


five − = 0

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>